“Ik zie dat veel ambtenaren op de achterste rijen zijn gaan zitten... Als ze zich niet laten horen, dan zullen ze daar door mij wel toe gestimuleerd worden.” Burgemeester Peter ‘Witteman’ den Oudsten dreigde als gespreksleider meteen met het slechten van eventuele drempelvrees. Het was donderdagmiddag 22 april, kwart over twaalf. Het Lagerhuisdebat in Meppel over de verhouding tussen gemeente en bedrijfsleven was begonnen.
De ‘Lagerhuis’-opstelling in de Engelenbak van schouwburg Ogterop was nagenoeg compleet gevuld met een kleine honderd ondernemers, ambtenaren en politici. Het debat was verdeeld in vier ronden. Aan het begin van elke ronde poneerde de burgemeester na een korte toelichting een nieuwe stelling, zoals ‘minder beleid, meer uitvoering’ en ‘de ondernemer verwacht te veel van de overheid’. Het bleek stof voor een zeer beschaafde discussie. De mobiele eenheid hoefde er in de Engelenbak dus niet aan te pas te komen.
Veel ruimte
De aanvankelijke vrees van Den Oudsten bleek ongegrond: de ambtenaren lieten zich zeker niet onbetuigd. Enkelen van hen namen zelfs dapper posities in, waarvoor zij van de aanwezige ondernemers opvallend veel ruimte kregen. De kleurrijke schilderingen van staaltjes ambtenarij waarmee ondernemers de wandelgangen volhangen, waren bij binnenkomst van het Meppeler Lagerhuis blijkbaar verbleekt. Daardoor konden lokale politieke coryfeeën zoals Jan van Klinken (foto), Catharina Abels en Herman Jansen het debat domineren.
Prijs
Een grote groep ondernemers hield zich dus verdacht koest, maar dat gold zeker niet voor iedereen. Een paar actieve deelnemers waren Sijtze Faber, Ankie Smid, Berend Nimberg, Oepke Houtsma en advocaat Lomme van der Veer ("Ik lééf van slechte regelgeving!"). Gelukkig waren er aan het eind ook voor BC-leden eervolle vermeldingen. De jury loofde de prijs voor de beste debater zelfs aan een ondernemer uit, in de persoon van Gerrit den Boer van WSO Advies (zie foto).
Wellicht werd de Businessclub 22 april 2004 met het ‘Broodje Lagerhuis’ weer een traditie rijker. Onderwerpen voor een volgende keer werden tijdens de lunch na het debat al druk bediscussieerd. De formule blijkt in elk geval aan te spreken.
Resumé: twee keer was er een voorzichtig spontaan applaus. Regelmatig werd de serieuze ondertoon door gelach onderbroken. Gefluit en gejoel ontbraken ditmaal nog, maar het aftellen aan het slot van elk onderwerp ging het publiek steeds gemakkelijker af. Het Lagerhuis in Meppel was een typische eerste keer. Een spannend experiment dat zeker voor herhaling vatbaar is.