Marianne Zwagerman onvermoeibare choqueerster

“Mijn favoriete gespreksonderwerp ben ik natuurlijk zelf.” Wat zelfspot met een kern van waarheid doet het altijd goed om mee te beginnen op zo’n Prinsjesavond in Meppel. Marianne Zwagerman kreeg dinsdag 18 september het podium van schouwburg Ogterop.

Ter ere van de koning had ze zich gehuld in een strak oranje jurkje. Het was de tiende Prinsjesdagbijeenkomst die BC Meppel, Rabobank Meppel-Staphorst-Steenwijkerland en Tamek organiseerden. Een kleine driehonderd gasten waren afgekomen op de jubileumaflevering.

Bralbakken

Marianne Zwagerman schept genoegen in choqueren en maakt op dat terrein een onvermoeibare indruk. Ze betreurde dat de VVD – ondanks alles toch haar partij, gaf ze toe – als bestuurders zo vaak voor ‘volgevreten bralbakken’ kiest. Dit compliment mocht met name oud-partijvoorzitter Henry Keizer (niet in de zaal) in ontvangst nemen. Femke Halsema als Groen Links-burgemeester van Amsterdam betitelde ze als ‘ziekte’ en volksvertegenwoordigers als ‘omhooggevallen beleidsmedewerkers en schooljuffen die nooit iets hebben gepresteerd’. Over de plaats van de slavernij in de geschiedenis: ‘Er gebeurt soms een ongelukje onderweg, maar daar leer je van.’

Tegelwijsheid
De troonrede gold als aanleiding voor haar relaas. “Het maakt niet uit wat de mensen ervan denken. Ik ga gewoon mijn eigen verhaal houden.” In Nederland worden ondernemerszin en durf al vroeg gesmoord, betoogde ze. Symbool staan de rubberen tegels op speelpleintjes, bedoeld om kinderen tegen ernstig letsel te beschermen. Zulke tegels zorgen ervoor dat kinderen niet meer zelf nadenken door een teveel aan veiligheid. Hetzelfde geldt voor dranghekken. “We zijn overal bang voor geworden, waardoor het juist onveilig wordt.” 
Er zijn veel te veel regels, verklaarde ze. Ongebreidelde voortplanting (dit jaar afwezig in de troonrede) noemde ze als belangrijke uitzondering: “Het enige waar je echt gevaarlijk mee kunt zijn mag je elke dag doen.”
Nuance
Ondernemers riep ze op om het heft in handen te nemen. “Waarom gaan wij de regels niet bepalen?” De stiltes die zij in de zaal liet vallen voelden soms wat ongemakkelijk aan. Ze getuigden niet van louter bijval. De bewering dat de politiek ‘ons’ (= ‘de’ ondernemers) maar vergeet, slikte niet iedereen voor zoete koek. Mas Boom bracht vanuit het publiek de nodige nuance aan. Hij constateerde hoe goed het in dit land is, juist dankzij de mensen en het systeem waar de spreekster zo tegen te hoop liep. In de loop van haar verhaal kwam zij een aantal malen terug op ‘die meneer’ (met wie ze het in de basis best eens was, maar …).

Kansenmanagement
Zwagerman pleitte bij de ondernemers voor het ‘managen van kansen’. “Kijk wat er in je eigen koffertje zit. Wat betekenen die maatregelen voor jouw bedrijf? Vaak zit je te dicht op de materie. Stijg op. Ga erboven vliegen.” 
Het móet even gezegd worden: het werkwoord ‘moeten’ kwam in de voordracht meer dan zeventig maal langs. Desondanks besloot ze, ter illustratie dat je altijd meer vrijheid hebt dan je denkt, met een geruststellend mantra: Het hoeft niet
Na afloop babbelden en borrelden de ondernemers in de foyer nog lekker door. Ook Marianne bleef nog lang geanimeerd hangen.

2018-09-19T00:00:00+00:00 naar het nieuwsoverzicht